Talpa officier veldartillerie 1895-1910  (1915)
ventilatieschuifje aan de bovenzijde
links uit eigen collectie
Het begint al in 1895 met de invoering van de talpa als hoofddeksel bij de Veldartillerie.
Hoe men er toe gekomen is om een  dergelijke hoofdtooi. die qua stijl meer thuis hoort in het leger van een Balkanvorstendommetje. aan de "Veld" te geven. blijft een raadsel.
Was men jaloers op de Belgische collega's. die reeds geruime tijd een dergelijke muts droegen, of voelden de bereden rtilleristen zich ten achtergesteld bij de andere bereden wapens, die alle een hoofddeksel van bont droegen?

Achteraf bleek het nog niet eens zo praktisch te zijn. Met de harde stijve rand drukte het zwaar op het hoofd en het bood geen voldoende bescherming voor de ogen eb tegen zon en regen.

Toch hebben aan de andere kant vele artilleristen nog jaren lang nostalgische gevoelens gehad ten aanzien van de talpa.

Hoe zag deze er nu precies uit?

Het was een vrij laag ovaalrond hoofddeksel. 13 cm hoog. van zwart zeehondenvel ( volgens de officiele voorschriften, in de praktijk was dat niet zo), zonder klep. Behalve de gekruiste kanonnen en kroon en een stormketting met 3 leeuwenkoppen ter bevestiging van deze laatste. bestond de versiering uit een rode cocar-de-pompon met in grote tenue een rechtopstaande pluim van rood paardenhaar. Een oranje cocarde ontbrak.
De officieren hadden daarentegen wel een cocardepompon van oranje zijde. omwonden met gouden torsade. Voor de offtcieren was de pluim hoger dan de talpa zelf, n.l. 14 cm, de peer omvlochten met gouddraad.'
De talpa werd officieel afgeschaft en vervangen door een donkerblauwe kepi met staande pluim van zwart paardenhaar in 1910, maar bleef bij sommige onderdelen nog zeker tot 1915 gedragen.
Pluim met zilverkleurige basis en cocarde voor reserve officieren.

Opbergdoos met ruimte voor losse onderdelen
ziet u geen frams, klik dan hier